Hronično degenerativno oboljenje srčanih zalistaka, poznato još pod imenom ‘endokardioza’ ili ‘miksomatozna degeneracija srčanih zalistaka’, hroničan je degenerativni proces koji se odvija na srčanim zaliscima. Rezultat toga je zadebljanje srčanih zalistaka, koji se nalaze između srčanih pretkomora i komora. Koliko je ovo ozbiljno oboljenje svedoči činjenica da ova vrsta poremećaja uslovljava nepravilan protok krvi kroz srce, što u krajnjem slučaju dovodi do zatajenja rada ovog organa.

Bolest se najčešće javlja kod malih rasa, poput kavalier španijela, pudli, patuljastih šnaucera, jorkširskih terijera. Uzrok ovih promena nije sasvim otkriven i definisan, ali se smatra da je nasledni faktor vrlo važan. Kod nekih pasa bolest izrazito brzo napreduje i dolazi do kongestivnog srčanog zatajenja, dok neki psi mogu ceo život živeti bez razvoja kliničkih znakova.

Hronično srčano zatajenje je stanje u kome se kao posledica neadekvatne cirkulacije, počinje sakupljati tečnost u plućima. Sa napredovanjem bolesti, srce sve teže može pumpati adekvatnu količinu krvi u telo odnosno krvotok. Ostali klinički znaci mogu se razviti sa početkom kongestivnog zatajenja, kao što su mršavljenje, nepodnošenje napora, umaranje, noćni nemir, gubitak težine.

Bolest može napredovati i na desnu stranu srca, i tako posledično dovesti do kongestije jetre i sakupljanje tečnosti u trbušnoj šupljini.

Dijagnoza se postavlja na osnovu rendgenske (RTG), elektrokardiografske (EKG) i najvažnije ultrazvučne pretrage srca – COLOR dopplerom.

Psi, naročito srednjih i velikih rasa srednjeg uzrasta, kakvi su vučjaci i bokseri, skloni su infektivnom endokarditisu – bolesti srčanog zaliska. Klinički znaci ovog oboljenja nisu specifični, ali može se javiti šepanje, smanjen apetit ili teško disanje. Nije retkost ni takozvana dilatativna kardiomiopatija, od koje strada srčani mišić. Prateća pojava ove bolesti je proširenje srca i postepeno nestajanje sposobnosti kontrakcije srčanog mišića. Najčešće se beleži kod odraslih velikih pasa poput dobermana, nemačkih doga ili boksera. U početnoj fazi ni ova bolest nema izražene simptome koje vlasnik može da primeti golim okom, ali kasnije se po pravilu javljaju znaci slabosti srca poput umora i teške iznemoglosti, a moguća je i iznenadna smrt.

Posebna opasnost leži u tome što mnoge druge organske bolesti posredno ili neposredno deluju na rad srca i funkciju krvnih sudova. Otkazivanje bubrega i smanjena ili pojačana funkcija štitne žlezde čine samo neke primere takvih stanja. Kod životinja s ovim problemima najvažnije je prepoznati ih i na pravi način razgraničiti uzrok od posledice. Zbog toga, kardiovaskularne bolesti ljubimaca svaki put predstavljaju i mali ispit za veterinare, koji moraju da otvore četvore oči prilikom potrage za pravom dijagnozom i terapijom.

Ne postoji terapija koja će delovati na zaustavljanje ovog procesa na srčanim zaliscima. Terapija se određuje na osnovu postojećih simptoma, odnosno simptomatski pa se tako kontroliše postojeće kongestivno srčano zatajenje. Sa pravovremenim pregledom i odgovarajućom terapijom psi se mogu održavati od nekoliko meseci do nekoliko godina.

Životinjama u Evropi godišnje bude ugrađeno nekoliko stotina pejsmejkera. Ipak treba biti realan, jer najveći broj pacijenata sa simptomima kardioloških problema obično nije u stanju koje zahteva složene i dugotrajne hirurške zahvate.

DEŽURNI VETERINAR │ + 381 63 34 22 35

VETURGENT tim – hitna veterinarska pomoć …